2002 yılında İstanbul’da doğan sanatçı, Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi Resim Bölümü’nden mezundur. Ortaokul döneminde manzara çizimleriyle başlayan üretim süreci, zamanla insan suretlerine ve portre odaklı bir anlatı diline dönüşmüştür.
Sanatçı, çalışmalarında empati, vicdan, üzüntü ve mutluluk gibi duyguları tetikleyen yüz ifadelerini merkeze alır. Bastırılmış, ifade edilememiş ya da dinleyicisiz kalmış cümleleri görsel bir dile dönüştürerek portreleri birer duygu taşıyıcısı hâline getirir. Karanlık tonların ve içe dönük atmosferlerin hâkim olduğu kompozisyonlarında yalnızlık, hafıza, kimlik ve çocukluk temaları öne çıkar.
Portreler üzerinden ilerlemesinin nedeni, insan yüzünde saklı kalan duyguları ve sessiz çığlıkları görünür kılma arzusudur. Bazen bir yüzün boş bakışı, bazen de bir yüzün içinde kaybolmuş başka yüzler; bilinçaltının ve belleğin yansımaları olarak işlev görür. Sanatçı, klasik dönem ressamlarının gerçekçiliğini çağdaş sanatın bireyselliğiyle birleştirerek hem teknik hem duygusal yoğunluğu yüksek bir üretim dili kurar.